ติมอร์ตะวันออก

ติมอร์ตะวันออก เป็นเกาะเล็กๆ ซึ่งตั้งอยู่ตรงใจกลางหมู่เกาะน้อยใหญ่ของอินโดนีเซีย มีเนื้อที่ 34000 ตร.กม. และประชากรราว 6 แสนคน เริ่มเป็นที่สนใจของชาวโลกครั้งแรกในช่วงปี 1974-1975 ระหว่างที่เกิดวิกฤตการณ์ครั้งใหญ่ในอดีตอาณานิคมของโปรตุเกสแห่งนี้ ช่วงนั้นเกิดการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองในโปรตุเกส ทำให้รัฐบาลอินโดนีเซียในขณะนั้นซึ่งรอโอกาสมานานออกปากขอติมอร์ตะวันออก จากโปรตุเกส แต่โปรตุเกสไม่ยินยอม

เหตุการณ์คาราคาซังจนติมอร์ตะวันออกได้รับเอกราชจากโปรตุเกส ในปี 1975 และมีโอกาสเฉลิมฉลองความเป็น ไท ในนาม สาธารณรับประชาธิปไตยติมอร์ตะวันออก ได้ไม่ถึงปี ก็เกิดเหตุการณ์รัฐประหารและลุกลามเป็นสงครามกลางเมือง อินโดนีเซียจึงถือเป็นข้ออ้างส่งทหารเข้ายึดครองติมอร์ตะวันออก ในเดือนธันวาคมของปีเดียวกันนั้นเอง

อินโดนีเซียประกาศผนวกดินแดนติมอร์ตะวันออกเข้าเป็นจังหวัดที่ 27 ของตนเมื่อเดือน ก.ค.1976 ท่ามกลางเสียงประณามของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ ซึ่งไม่ยอมรับการยึดครองครั้งนั้น และยังถือว่าโปรตุเกสเป็นผู้ปกครองติมอร์ตะวันออกโดยชอบธรรมอยู่

กล่าวกันว่า เฉพาะในช่วงที่อินโดนีเซียยกพลยุกติมอร์ตะวันออกนั้น มีชาวพื้นเมืองล้มตายถึง 6 หมื่นคนและนับตั้งแต่ตกอยู่ใต้อุ้งมือของอินโดนีเซียตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน มีชาวติมอร์ตะวันออก ราว 2 แสนคนจากประชากรทั้งสิ้น 6 แสนคน ต้องล้มตาย เพราะการสู้รบกับทหารอินโดนีเซีย และด้วยความอดอยากและโรคภัยไข้เจ็บ

อินโดนีเซียพยายามคุมติมอร์ตะวันออก โดยใช้ทั้งไม้แข็งและไม้นวม ไม้แข็งก็คือการใช้กำลังทหารปราบปรามพวกกบฏแบ่งแยกดินแดนอย่างเฉียบขาด ส่วนไม้นวมคือ การทุมเงินพัฒนาเกาะเล็กๆ แห่งนี้ขนานใหญ่ เพื่อสร้างความ ยอมรับนับถือ จากชาวพื้นเมือง

แต่วิธีการดังกล่าว เปรียบเสมือน ดาบสองคม ที่หวนมาบาดมืออินโดนีเซีย เพราะยิ่งพัฒนาคนก็ยิ่งหันมาต่อต้าน สิ่งหนึ่งที่ผู้นำจากอินโดนีเซียมองข้ามไปก็คือ ติมอร์ตะวันออก แทบไม่มีประวัติความเป็นมาร่วมกับอินโดนีเซียมาก่อน เนื่องจากเคยเป็นอาณานิคมของโปรตุเกส นาน 400 ปี แถบยังนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกต่างจากประชากรส่วนใหญ่ของอินโดนีเซียที่นับถือศาสนาอิสลาม

นานาประเทศรวมทั้งสหรัฐอเมริกาต่างไม่เข้าใจพฤติกรรมละเมิดสิทธิมนุษยชน ในกรณีติมอร์ตะวันออกของอินโดนีเซีย แต่อินโดนีเซียก็มีเหตุผลของตัวเอง รัฐบาลประธานาธิบดีซูฮาร์โตได้ปรับเปลี่ยนแนวคิดเดิมที่ว่า รับอินโดนีเซียสืบทอดมาจากอาณานิคมอินโดฮอลันดา และรัฐอินโดนีเซียเป็นแก่นกลางของชาวมาเลย์มุสลิม มาเป็นแนวคิดใหม่ รัฐหมู่เกาะที่ต้องสร้างความมั่นคง โดยการเข้าควบคุมทุกหมู่เกาะ หรือเรียกว่า หลักการแห่งหมู่เกาะ

การผนวกติมอร์ตะวันออกจึงเป็นไปตามแนวทางนี้ ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่า อินโดนีเซีย ต้องการสร้างอิทธิพลขึ้นในภูมิภาคของตน หากซูฮาร์โตยึดมั่นในหลักการอย่างเด็ดเดี่ยวก็อย่าหวังว่าปัญหาติมอร์ตะวันออกจะยุติลงได้ง่าย

Leave a comment

Filed under :: เหตุการณ์ปัจจุบัน ::

:: ความเห็น ::

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s