:: การสร้างชาติของอาณานิคมในทวีปเอเซีย ::

  1. ทวีปเอเซีย อาณานิคมในเอเซียที่ได้รับเอกราชหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ดำเนินนโยบายเป็นกลางในช่วงแรก เนื่องจากเข็ดหลาบที่ตกเป็นอาณานิคมของชาติตะวันตกมานาน เมื่อได้รับเอกราชจึงไม่ต้องการผูกพันใกล้ชิดกับประเทศอภิมหาอำนาจ เพราะเกรงว่าจะทำให้เอกราชของตนไม่สมบูรณ์ เช่น อินเดีย พม่า อินโดนีเซีย และอินโดจีน ต่างดำเนินนโยบายเป็นกลาง
  2. ในขณะเดียวกัน จากการที่ลัทธิคอมมิวนิสต์อันเป็นหลักการสากลของสหภาพโซเวียตโจมตีลัทธิจักรวรรดินิยมของกลุ่มประเทศค่ายโลกเสรี และสหภาพโซเวียตยังสามารถพัฒนาประเทศได้รวดเร็ว จนเป็นอภิมหาอำนาจในช่วงเวลาอันสั้น ทำให้ประเทศเกิดใหม่แม้จะวางตัวเป็นกลาง แต่มีความโน้มเอียงนิยมลัทธิคอมมิวนิสต์ ตัวอย่างเช่น ค.ศ.1920 อินโดนีเซียก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์ขึ้นเป็นประเทศแรกในเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ มีจุดมุ่งหมาย คือการต่อสู้เพื่อเอกราชด้วยวิธีการอันรุนแรงและทำลายล้างระบบนายทุนควบคู่ไปด้วย ใน ค.ศ.1930 หัวหน้าขบวนการชาตินิยมของเวียดนาม คือ เหงียน ไอ คว้อค หรือรู้จักกันต่อมาในนามว่า โฮจีมินห์ ได้จัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามขึ้น ใช้วิธีการดำเนินงานแบบใต้ดิน เพื่อเรียกร้องเอกราช
  3. หลังได้รับเอกราช ประเทศเกิดใหม่เหล่านี้ต้องต่อสู้อย่างเต็มที่ เพื่อสร้างความมั่นคงทางการเมือง เศรษฐกิจและสังคม โดยอาศัยปัจจัยพื้นฐานด้านอารยธรรมของตน รวมทั้งอาศัยประโยชน์จากสถานการณ์การเมืองระหว่างประเทศ ข้อสังเกต คือ ผู้นำขบวนการชาตินิยมเอเซียมักมีโอกาสเป็นผู้ตั้งรัฐบาลปกครองประเทศหลังได้รับเอกราช
  4. ปัญหาร่วมกันของประเทศเกิดใหม่ในเอเซียได้แก่ความพยายามที่จะคานอำนาจระหว่างสองผู้นำสงครามเย็น มิให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีอิทธิพลเหนือประเทศตน ซึ่งทำได้ยากในทางปฏิบัติ เพราะความต้องการปัจจัยในการพัฒนาประเทศทั้งด้านเงินทุน วัตถุดิบ ผู้ชำนาญการ และเทคโนโลยี ทำให้ต้องอาศัยความช่วยเหลือจากประเทศตะวันตกที่พัฒนาแล้ว ประเทศผู้รับความช่วยเหลือจึงยากที่จะหลีกเลี่ยงจากการถูกอิทธิพลของมหาอำนาจเข้าแทรกแซง
  5. ปัญหาความแตกแยกด้านเชื้อชาติ ศาสนา และปัญหาชนกลุ่มน้อย ทำให้หลายประเทศขาดเอกลักษณ์และอุดมการณ์แห่งชาติร่วมกัน จนไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างราบรื่น ในพม่า อินเดีย เวียดนามและลาว เกิดขบวนการอิสระหรือขบวนการก่อการร้ายที่พยายามแยกตัวออกจากการปกครองของรัฐบาลกลาง ซึ่งทำสำเร็จในกรณีของปากีสถานที่แยกออกจากอินเดีย และสิงค์โปร์ แยกออกจากมาเลเซีย เป็นต้น แต่ในหลายประเทศ รัฐบาลกลางต้องใช้เวลาและทรัพยากรอย่างมาก สร้างความชอบธรรมให้กับรัฐบาลกลางเป็นกรณีขัดแย้งจนทุกวันนี้ เช่น พม่า ศรีลังกา และฟิลิปปินส์ เป็นต้น
  6. ความล้มเหลวของการนำระบบการปกครองแบบตะวันตกมาใช้ ซึ่งไม่สำเร็จทั้งระบบประชาธิปไตยหรือระบบสังคมนิยม รวมไปถึงความล้มเหลวในการจัดระเบียบทางเศรษฐกิจ เช่น การกระจายรายได้ในสังคม และการจัดสวัสดิการเพื่อส่วนรวม ความล้มเหลวทั้งสองด้านนี้เปิดโอกาสให้ทหารแทรกแซงการบริหารประเทศ นับเป็นปัญหาใหม่ของภูมิภาคนี้

 

Leave a comment

Filed under :: เหตุการณ์ปัจจุบัน ::

:: ความเห็น ::

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s